Onbewogen

De lucht is stil en grijs
als een oude ezel.

Voor de dingen
zijn wij zeer terloops.
Ze verbergen herinneringen
tussen het stof.

Lang geleden doken gedachten
door mijn hoofd als
schreeuwende meeuwen,
verdwaald boven
de Noordzee.

Waar ben je?

Iets verkleint zich
tot een horizon met onhoorbare
woorden, een komma, een punt
waarin de hele kosmos past.

De lucht is stil en grijs
als een oude ezel.